من آن نيستم که می نمايم

مریم مجدلیه (قسمت پنجم)

manni — Tue, 28 Jul 2009 23:21:18 GMT

اکنون که دستار سبز بر سر دارم، زندانها می‌شکنم، بندها می‌گسلم، ‌فرصت هنوز بر تو مغتنم است.
(تا دستار سرخ بر سر کنم، پس وای بر تو... هان! بگریز، هر جا هستی بگریز.)

------------------------------------------
منم مريم!
دختري از تيره‌ي کوروش، شاه، شاهنشاه بابل
دختري از نسل داوود پيمبر، حاکم بي چون خاک اورشليم پاک
هست گشتم از چنين شاهان
...
کاهنانم در رداي خويش پيچيدند
کودکي بودم، مرا در ناز پروردند
شاد بودم
...
بر شدم با قامتي رعنا؛ اينت رستاخيز
نو گلي زيبا، جهان آرا
رشک باغستان کورش
گيسوانم سرخ
پيچاپيچ
عطر آميز
گونه‌هايم سرخ
شور انگيز
نک منم دردانه‌ي داوود
...
پس سپردندم براي خدمت بي‌سرپناهان، تنگ‌دستان، مردم رنجور
کاهنان به معبد تاريک
تا بروبم خاک‌هاي خانه‌ي نا استوارش نيز
بر همين سان بود
يار من تورات بود و نغمه‌ام مزمور
...
چون ادا شد نذر مادر
بازگشتم من سوي خانه
اين چنين بگذشت
نوبتم شادي و بختم خوش
...
تا پدر روزي براي ديدن اقوام بيرون رفت
مادرم بهر نيازي سوي معبد شد
-مريم اي فرزند
درب‌هاي خانه را بر بند
-مريم اي دلبند
چفت‌ها را خوب محکم کن، مرو بيرون
هان مبادا بر گذرگاهان روي
چهره‌ات را هين بپوش حتي ز خورشيد خدا ...
مادرم اينگونه‌ام بسپرد
...
اما من، مريم
ناشنيدم آنچه مادر گفت
گوش نسپردم پدر را پند
بر گشودم درب‌هاي اندروني را
درب بيرون وانهادم باز
رو به سوي شاهراه از خانه گشتم دور
آفتاب مهرباران خدا، تابيد بر من نور!
...
از براي خانه‌ي خويشان نکردم ساز
رو بسوي معبدم، ره برد
رفتم
تا برادرها و خواهرهاي خود را يافتم پر شور
ايستاده در سخنرانی
شرح مي‌دادند خواهرهاي من آن چه برادرهام مي‌گفتند
از صداي گفتگوهاشان
جان من بي‌تاب بود -
- چشم من پر خواب!
خوابيدم
...
برنخیزانده مرا رفتند
آن برادرها، به راه خویش
وانهادندم به خواب آنجا
بگرفتند خواهرها
راه‌های دیگری در پیش
اما تو
تو مرا بیدار کردی
...
- "بیدار شو مریم، پیش از آنکه روز باز آید
پیشتر از آن که آواز خروس بامدادی بانگ بردارد
تا درخشان آفتاب از فر پدید آرد شکوهش بر جهان تار
قبل از آن که کاهنان در سایه‌ی ویرانه‌های شهر بنشینند
زودتر از آن که باز آید پدر آسیمه از این که تو را دیگر نخواهد دید"
...
من، مریم
نهان می‌دارم از هر کس دعایم را، آنچه گفتم سخت پنهان است.
...
اندکی زان پس
روز باز آمد
زود بر زد بانگ
تا که خورشید درخشان بر جهانیان شکوهش را پدید آورد
کاهنان در سایه‌ی ویرانه‌های شهر بنشستند
باز آمد پدر
آشفته گشت آنسان که گویی دیگرم هرگز نخواهد دید
چنین او گفت:
"از کجا آمده‌ای آبشخور فسق و فجوری که ترا نتوان به قفل و بست دارم باز؟
وای بر تو!
از کجا آمده‌ای ای روسپی‌ی شهوتی که هیچ چفت و بست او را باز نتوان بست؟
از کجا آمده‌ای؟ ای وای! وای بر تو! بر ردایم وصله‌ای ناپاک"
- گر من آن آبشخور فسق و فجورم، قفل و بستت را سراسر بی درنگی خواهمش بشکست
گر که من آن روسپی‌ای شهوتی باشم، چفت و بستت را فرو ریزم.
وصله‌ای ناپاک اگر بر جامه‌ات هستم، وصله را بر در
...
فریاد زد ناگاه:
"بیایید بیایید بنگرید مریم را، ترک گفته دین و دل بسته به او
دل بسته به او از جامه‌ی رنگین بریده دل
دست با او داده از دنیا کشیده دست
رفته با مردی به سر دستار بسته، دل گرو داده"
چنین گفتم به او:
"دور است از من زانکه بیزارم بدارم دوست.
دور باد از من شوم بیزار از آن کش دوست می‌دارم.
...
نه هرگز نمی‌گردم از او بیزار،
آن سرّ زندگانی
هست پشتیبان من در این جهان
هست پشتیبان من در این جهان، یاریگرم در عالم نور است.
خاک بادا در دهنهای یهود
در دهان کاهنان بادا خاکستر!
هیکل والا مقامان حاکمان زورمند بادا سرگین ستوران!"
...
زندگی بر شونده است و پیروز است. پیروز است مردی که به اینجا آمده است.
(مریم مجدلیه)
-------------------------------------
نسخه اصلی:
(تا آنجا که ممکن بود در برگردان متن اصلی به شعر، امانت را، رعایت کرده ام هر چند گاهی این فدای آن و گاهی آن فدای این شده اند. از این بابت شرمسارم. مانی جوادی)
-------------------------------------

In the Name of Great Life, may hallowed Light be glorified

MIRYAI am I, of the Kings of Babel a daughter, a daughter of Jerasalem's mighty rulers. They have given me birth; the priests brought me up. In the fold of their robe they carried me up into the dark house, into the temple. Adonai laid a charge on my hands and on my two arms: I must scour and cleanse the house [that is] without firmness. There is naght therein for supporting the poor, naught to revive the tormented souls.

My father went to the house of the people, my mother went to the temple. My father went out and said to me, and my mother went out and charged me: "Miryai, close thy inner doors and bolt the bar. See that thou goest not forth into the main streets and that the suns of my Lord fall not upon thee."

But I, Miryai, listened not to what my mother did tell me, and hearkened not with the ear to what my father did charge me. I opened the inner doors, and the outer let I stand open. Out went I into the main streets and the suns of my Lord fell upon me. To the house of the people would I not go, but my way bore me unto the temple [sc. of the Mandæans]. I went and I found my brothers and sisters, how they stand and carry on proclamations. My brothers carry on proclamations and my sisters throw out explanations. With the voice of their proclamations and with the voice of their explanations I became drowsy and laid me down on the spot. My brothers went forth and did not wake me, and my sisters withdrew and roused me not. But thou, my sister in Truth, dost rouse me from sleep and dost say: "Arise, arise, Miryai, before the day breaks and the cock lets crow his morn-call, before the sun shines and his glory rises over the worlds, before the priests and the priests' sons go forth and sit them down in the shade of the Ruins—Jerusalem, before thy father comes and brings upset upon thee such as thou never hast had."

I, Miryai, keep secret my prayers and utterly secret keep my discourses.

Early, day began to dawn, early the cock let crow his call, early the sun shone and his glory rose over the worlds. The priests and priests' sons went out and sat them down in the shade of the Ruins—Jerusalem. Then came my bodily father and brought on me upset such as I never have had. He spake:

"Where hast come from, thou debauched trough, whom [? locks] and bars [cannot keep in]? Where hast thou come from? Woe [unto thee], thou bitch in heat, who [? mindest] not [door-] pins and lockings! Where hast thou come from? Woe, woe [unto thee], thou bit of coarse stuff that has been patched on my robe!"

"If I am a debauched trough, I will burst thy [boltings] and bars. If I am a bitch in beat, I will draw back the pins and the lockings. If I am a bit of coarse stuff that has been patched on thy robe, then out of thy robe cut and rip me."

Thereon he cried: "Come (pl.), look on Miryai, who has left Jewry and gone to make love with her lord. Come, look on Miryai, who has left off coloured raiment and gone to make love with her lord. She forsook gold and silver and went to make love with her lord. She forsook the phylacteries and went to make love with the man with the head-band."

Then Miryai makes answer unto him: "Far lies it from me to love him whom I have hated. Far lies it from me to hate him whom I have loved. Nay, far from me lies it to hate my Lord, the Life's Gnosis, who is for me in the world a support. A support is he in the world for me and a helper in the Light's region. Dust in the mouth of the Jews, ashes in the mouth of all of the priests! May the dung that is under the feet of the horses, come on the high ones and Jerusalem's mighty rulers."

Life is exalted and is victorious, and victorious is the Man who has come hither.
----------------------------------

لیلی با من است

manni — Fri, 10 Jul 2009 12:16:13 GMT

آسمان، تیره است. گرد وغبار، می‌بارد. گرم است. سگ‌ها، پارس می‌کنند. سنگ‌ها، بسته شده‌اند. قلبم، می‌تپد. دستم، می‌لرزد. پایم، می‌رود. تنها هستم؟
روی ماهت را، می‌بوسم.

----------------------------------
اسب سفید وحشی
بر آخور ایستاده گران‌سر
اندیشناک سینه‌ی مفلوک دشت‌هاست
اندوهناک قلعه‌ی خورشید سوخته است
با سر غرورش، اما دل با دریغ، ریش
عطر قصیل تازه نمی‌گیردش به خویش

اسب سفید وحشی، سیلاب دره‌ها
بسیار از فراز که، غلتیده در نشیب
رم داده پرشکوه گوزنان
بسیار در نشیب که بگسسته از فراز
تا رانده پرغرور پلنگان

اسب سفید وحشی با نعل نقره وار
بس قصه‌ها نوشته به طومار جاده‌ها
بس دختران ربوده ز درگاه غرفه‌ها
خورشید بارها به گذرگاه گرم خویش
از اوج قله بر کفل او غروب کرد
مهتاب بارها به سراشیب جلگه‌ها
بر گردن سطبرش پیچید شال زرد
کهسار بارها به سحرگاه پر نسیم
بیدار شد ز هلهله‌ی سم او ز خواب

اسب سفید وحشی اینک گسسته یال
بر آخور ایستاده غضبناک
سم می‌زند به خاک
گنجشک‌های گرسنه از پیش پای او
پرواز می‌کنند
یاد عنان گسیختگی‌هاش
در قلعه‌های سوخته ره باز می‌کنند

اسب سفید سرکش
بر راکب نشسته گشوده است یال خشم
جویای عزم گمشده‌ی اوست
می‌پرسدش ز ولوله‌ی صحنه‌های گرم
می‌سوزدش به طعنه‌ی خورشیدهای شرم

با راکب شکسته دل اما نمانده هیچ
نه ترکش و نه خفتان، شمشیر، مرده است
خنجر شکسته در تن دیوار
عزم سترگ مرد بیابان فسرده است

اسب سفید وحشی! مشکن مرا چنین
بر من مگیر خنجر خونین چشم خویش
آتش مزن به ریشه‌ی خشم سیاه من
بگذار تا بخوابد در خواب سرخ خویش
گرگ غرور گرسنه‌ی من

اسب سفید وحشی
دشمن کشیده خنجر مسموم نیشخند
دشمن نهفته کینه به پیمان آشتی
آلوده زهر با شکر بوسه‌های مهر
دشمن کمان گرفته به پیکان سکه‌ها

اسب سفید وحشی
من با چگونه عزمی پرخاشگر شوم
من با کدام مرد درایم میان گرد
من بر کدام تیغ، سپر سایبان کنم
من در کدام میدان جولان دهم تو را

اسب سفید وحشی! شمشیر مرده است
خالی شده است سنگر زین های آهنین
هر دوست کو فشارد دست مرا به مهر
مار فریب دارد پنهان در آستین

اسب سفید وحشی
در قلعه‌ها شکفته گل جام‌های سرخ
بر پنجه‌ها شکفته گل سکه‌های سیم
فولاد قلب، زده زنگار
پیچید دور بازوی مردان، طلسم بیم

اسب سفید وحشی
در بیشه زار چشمم جویای چیستی؟
آنجا غبار نیست، گلی رسته در سراب
آنجا پلنگ نیست، زنی خفته در سرشک
آنجا حصار نیست، غمی بسته راه خواب

اسب سفید وحشی
آن تیغ‌های میوه شان، قلب‌های گرم
دیگر نرست خواهد از آستین من
آن دختران پیکرشان، ماده آهوان
دیگر ندید خواهی بر ترک زین من

اسب سفید وحشی
خوش باش با قصیل تر خویش
با یاد مادیانی بور و گسسته یال
شییهه بکش ، مپیچ ز تشویش

اسب سفید وحشی
بگذار در طویله‌ی پندار سرد خویش
سر با بخور گند هوس ها بیاکنم
نیرو نمانده تا که فرو ریزمت به کوه
سینه نمانده تا که خروشی به پا کنم

اسب سفید وحشی
خوش باش با قصیل تر خویش

اسب سفید وحشی اما گسسته یال
اندیشناک قلعه‌ی مهتاب سوخته است
گنجشک‌های گرسنه از گرد آخورش
پرواز کرده‌اند
یاد عنان گسیختگی‌هاش
در قلعه‌های سوخته ره باز کرده‌اند
(منوچهر آتشی)
----------------------------------

احمدی نژاد

manni — Thu, 11 Jun 2009 16:23:18 GMT

...
چه روزگار تلخ و سياهي
نان، نيروي شگفت رسالت را
مغلوب کرده بود
پيغمبران، گرسنه و مفلوک
از وعده گاههاي الهي گريختند
و بره هاي گمشده عيسي
ديگر صداي هي هي چوپاني را
در بهت دشتها نشنيدند

در ديدگان آينه ها گويي
حرکات و رنگها و تصاوير
وارونه منعکس مي گشت
و بر فراز سر دلقکان پست
و چهره وقيح فواحش
يک هاله مقدس نوراني
مانند چتر مشتعلي مي سوخت
...
آه اي صداي زنداني
آيا شکوه ياس تو هرگز
از هيچ سوي اين شب منفور
نقبي به سوي نور نخواهد زد؟
آه، اي صداي زنداني
اي آخرين صداي صداها...
(فروغ فرخزاد)

خودسرانه ها

manni — Tue, 09 Jun 2009 11:24:16 GMT

مناظره ها رو دیدیم شور و حرارت مردم رو هم دیدیم. حالا جمع بندی اینه که اگه تقلب بشه حدود هفت هشت میلیون شناسنامه بعلاوه چهار پنج میلیون که خودشون دارن میشه به عبارتی دوازده میلیون، یعنی اگه آقایان کروبی و موسوی در همان دور اول ائتلاف نکنن، ممکنه انتخابات رو از دست بدن، مگر اینکه رهبری مداخله کنن یا اینکه هواداران کروبی و موسوی، به طور خودسرانه، با هم به تفاهم برسن!.

-------------------------------------
صبا به صوفی دجال فعل ملحد شکل
بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید
(حافظ شیرازی)
-------------------------------------

سلام

manni — Mon, 08 Jun 2009 18:53:18 GMT

به نظرم غیبت دو ساله‏ی من یک دهم غیبت بیست ساله‏ی مهندس موسوی باشه اما به هر حال طولانی بود.
بیت :
بی ادب حاضر ز غایب خوشتر است حلقه گرچه کژ بود، نی بر در است؟

گویا از این بیت این طور استنباط می‏شه که من به آقای کروبی رای می‏دم. خب، انتخاب عقل من موسوی و انتخاب قلب من، کروبی است.
مصراع :
کم گوی و گزیده گوی چون در

حالا که معلوم شد به کی رای می‏دم این نکته رو هم بگم که الان مساله اصلی این نیست که به کی رای می‏دیم، بلکه اینه که به کی رای نمی‏دیم. البته من با آقای احمدی نژاد هیچ‏گونه خصومتی ندارم و قلبا اعتقاد دارم که ایشون یک نفر درست کردار، راست گفتار و خیلی خوش تیپ هستن. خیلی هم خوب از انقلابیون تقلید می‏کنن.
بیت :
...ر دیدی همچو شهد و چون خفیص آن کدو را چون ندیدی ای حریص (مولوی)

مناظره‏ی بین دکتر محمود احمدی نژاد و دکتر محسن رضایی، به نظر من، برای موسوی و کروبی، بهترین نتیجه را خواهد داشت.

----------------------------------------
من خواب دیده‏ام که کسی می‏آید
من خواب یک ستاره‏ی قرمز را دیده‏ام
و پلک چشمم هی می‏پرید
و کفش‏هایم هی جفت می‏شد
و کور شوم اگر دروغ بگویم
...
من خواب آن ستاره‏ی قرمز را
وقتی که خواب نبودم دیده‏ام
کسی می‏آید
کسی دیگر
کسی بهتر
کسی که مثل هیچ کس نیست
مثل پدر نیست
مثل انسی نیست
مثل عیسی نیست
مثل مادر نیست
و مثل آن کسی ست که باید باشد
و قدش از درخت‏های خانه‏ی معمار هم بلندتر است
و صورتش از صورت خدا هم روشن‏تر
و از برادر سید جواد هم
که رفته است رخت پاسبانی پوشیده است
نمی‏ترسد
و از خود خود سید جواد هم
که تمام اتاق‏های منزل ما مال اوست
نمی‏ترسد
و اسمش آن چنان که مادر
در اول نماز و در آخر نماز، صدایش می‏کند
یا قاضی القضات است یا حاجت الحاجات است
...
و می‏تواند
تمام حرف‏های سخت کتاب کلاس سوم را
با چشم‏های بسته بخواند
و می‏تواند حتی هزار را
بی آنکه کم بیاورد
از روی بیست ملیون بردارد
و می‏تواند از مغازه‏ی سید جواد
هر چقدر که لازم دارد، جنس نسیه بگیرد
و می‏تواند کاری کند که
لامپ الله
که سبز بود
دوباره روی آسمان مسجد مفتاحیان
روشن شود
آخ
چقدر روشنی خوب است
چقدر روشنی خوب است
و من چقدر دلم می‏خواهد که یحیی
یک چارچرخه داشته باشد
و یک چراغ زنبوری
و من چقدر دلم می‏خواهد
که روی چارچرخه‏ی یحیی میان هندوانه‏ها و خربزه‏ها بنشینم
و دور میدان محمدیه بچرخم
آخ
چقدر دور میدان چرخیدن خوب است
چقدر روی پشت بام خوابیدن خوب است
چقدر باغ ملی رفتن خوب است
چقدر مزه‏ی پپسی خوب است
چقدر سینمای فردین خوب است
و من چقدر از همه‏ی چیزهای خوب خوشم می‏آید
و من چقدر دلم می‏خواهد
که گیس دختر سید جواد را بکشم
...
چرا من این همه کوچک هستم که در خیابان‏ها گم می‏شوم
چرا پدر که این همه کوچک نیست و در خیابان‏ها گم نمی‏شود
کاری نمی‏کند که آن کسی که به خواب من آمده است
روز آمدنش را
جلو بیاندازد
و مردم محله‏ی کشتارگاه
که خاک باغچه‏هاشان خونی ست
و آب حوض‏هاشان هم خونی ست
و تخت کفش‏هاشان هم خونی ست
چرا کاری نمی کنند؟
چرا کاری نمی کنند
...
من پله‏های پشت بام را جارو کرده‏ام
و شیشه‏های پنجره را شسته‏ام
چرا پدر فقط باید در خواب، خواب ببیند؟
...
کسی می‏آید
کسی می‏آید
کسی که در دلش با ماست
در نفسش با ماست
در صدایش با ماست
کسی که آمدنش را
نمی شود گرفت و دستبند زد
و به زندان انداخت
کسی که زیر درخت‏های کهنه‏ی یحیی بچه کرده است
و روز به روز بزرگ‏تر می‏شود
بزرگ‏تر می‏شود
کسی که از باران، از صدای شرشر باران
از میان پچ و پچ گل‏های اطلسی
کسی که از آسمان توپخانه در شب آتش بازی می‏آید
و سفره را می‏اندازد
و نان را قسمت می‏کند
و پپسی را قسمت می‏کند
و باغ ملی را قسمت می‏کند
و شربت سیاه سرفه را قسمت می‏کند
و روز اسم نویسی را قسمت می‏کند
و نمره‏ی مریض‏خانه را قسمت می‏کند
و چکمه‏های لاستیکی را قسمت می‏کند
و سینمای فردین را قسمت می‏کند
و درخت‏های دختر سید جواد را قسمت می‏کند
و هر چه را که باد کرده باشد قسمت می‏کند
و سهم ما را هم می‏دهد
من خواب دیده‏ام...
(فروغ فرخزاد)
---------------------------------------

خوشبخت آنکه کره خر آمد، الاغ رفت!

manni — Tue, 22 Jan 2008 21:06:18 GMT

- هر چند فقط شیش هفت ماه از آخرین پستم گذشته ولی خب گفتم بیام تا یه دیداری تازه کرده باشم با دوستان، البته از شواهد و قرائن این طور بر میاد که برخی، از جمله سینه چاک، این سرای فانی رو ترک گفته و غفلتن به دیار باقی شتافته (بخوانید من یقرا فاتحه مع الصلوات)، ولی خدا رو چه دیدی، این سینه چاکی که ما شناختیم، نه زنده بودنش به کسی مربوطه، نه زنده نبودنش. اصلن به من چه؟ (خر ما از کره‏گی دم نداشت!) خوشبختانه بقیه‏ی اونایی که تو لیست دوستان هستن سر و مر و گنده دارن کارشونو می‏کنن.

- این که می‏گویند، آن، خوشتر ز حسن یار ما، این، دارد و آن، نیز، هم! (علامت گذاری‏ها رو حال کردی؟!)

- یه چسب قطره‏ای خریدم ژاپنی‏ی اصل، بدبختانه یه سوزن ته گرد همراشه که هر چی تو بروشورش گشتم که ببینم باهاش چی کار باید بکنم چیزی دستگیرم نشده، برا همین، خودم یه کاربرد توپ براش پیدا کردم. (خیــــــــــــلی حال میده! )

- این هامون ما که خیلی دوسش دارم یه وبلاگ زده این هوا، از اونجایی که خودم فراری بودمو در تعقیب و گریز به سر می‏بردم فرصت نشد که بهتون معرفیش کنم. قبلن تو این آدرس بود. (پرسپولیسیه مثه خودم)

- گویا آرایه قراره بازیگر بشه. (طفلک کارگردان!)

- گاز ما وصل شده (دیگه از چادر سرخپوستیم میام بیرون)، گاز شما وصل شده؟ گاز اینا وصل شده؟ گاز اونا وصل شده؟ گازت بگیرم؟

- فردا میرم همدان (30 درجه زیر صفر)

- خیلی عصبی شدم از این پست عرفان.

-----------------------------------------
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
(شاملو)
------------------------------------------

آذربایجان آذربایجان

manni — Mon, 16 Jul 2007 21:23:58 GMT

دشت‏هایت سرسبز، باغ‏هایت پر میوه، خانه‏هایت آباد، رخسار دخترانت گلگون، سینه‏ی پسرانت پر غرور باد.
پاینده باشی ای سرفراز.

------------------------------------------
در آن سوی کوه‏های سرد و مه‏آلود
به سوی دخمه‏های ژرف و غارهای کهن
رهسپاریم پیش از دمیدن صبح
در طلب گنجی که از آن ماست
و دیری است فراموشش کرده‏ایم.
(جی.آر.آر.تالکین - مجموعه‏ی ارباب حلقه‏ها - کتاب آنجا و بازگشت دوباره)
------------------------------------------

مار مست

manni — Thu, 12 Jul 2007 16:36:54 GMT

شب نشده بو دش، سر کوچه د راز کشیده بودمو برا خودم میشن گیدم پری درازه داشت هیس هیس زنون رد میشدش.
- چشاشو! استامینوفن کدئین، وای بخورمت، دمشو ببین، نازکی‏ی کرم گیلاس، شکمشو، به صافی‏ی شیلنگ، ای جون بنیشمت، نیششو، آخ بلیسمت
- گمشو مشنگ
- الاهی موش بخوری اینجوری وول نزن که دلمو به آتیش میکشی
مصراع : تو منو دیوونه کردی ای دل ای دل
- باز تو اکس زدی الدنگ؟
- اکس اکس اکس، امشب بیا به سوراخم.
- بی تربیت

---------------------------------------------
حال دل با تو گفتنم هوس است
خبر دل شنفتنم هوس است
طمع خام بین که قصه‏ی فاش
از رقیبان نهفتنم هوس است
(حافظ شیرازی)
---------------------------------------------

تو همونی!

manni — Wed, 11 Jul 2007 16:27:13 GMT

اون : من از پکیج‏های شما فقط حسابداری‏ی مالی رو میخوام، با تخفیف چند؟
این : پکیج مالی بدون بهای تمام شده میشه دو و نیم میلیون که چون با هم سلام علیکی داریم ده درصد تخفیف برات در نظر می‏گیرم.
اون : دو و نیم میلیون برای همین یه سی دی که دویست سیصد تک تومنی قیمتشه؟
این : ببینم تو به کی رای دادی؟
اون : به فلانی.؟
این : الاغ! کی گفته این سی دی رو بهت میدم!

--------------------------------------------
قصه‏ی من و غم تو قصه‏ی گل و تگرگه
ترس بی تو زنده بودن ترس لحظه‏های مرگه
ای برای با تو بودن باید از بودن گذشتن
سر به بیداری گرفته ذهن خواب آلوده‏ی من
همیشه میون قاب خالی‏ی درهای بسته
طرح اندام قشنگت پاک و رویایی نشسته
کاش میشد چشام ببینن طرح اندام تو داره
زنده میشه جون میگیره پا توی اتاق میذاره
کاش میشد صدای پاهات بپیچه تو گوش دالون
طرف دالون بگرده سر آفتاب‏گردونامون
کاش میشد دوباره باغچه پر گل‏های تو باشه
غنچه‏ی سفید مریم با نوازش تو وا شه
کاش میشد اما نمیشه نمیشه بیای دوباره
نمیشه دستات تو گلدون گلای مریم بذاره
کاش میشد اما نمیشه این مرام روزگاره
رفتنت همیشگی بود دیگه برگشتن نداره
(سیاوش قمیشی!)
---------------------------------------------

خریت احمقانه

manni — Tue, 10 Jul 2007 14:51:11 GMT

پیدات می‌کنم، پیدام می‌کنی، شاید با یک حادثه، شاید از دل یک ماجرا، این آخرین تلاش منه.
یک، دو، سه، چهار، گذشت و رفت.
من، همه‌ی فنون ساحری‌ی در دسترس بودن رو به کار بردم و اینجا لخت لخت ایستادم، هر خر کوری منو میبینه، فقط چشمت رو باز کن، زودتر، تا انگشت بهم نکردن یا 110 نیومده سراغم!
بجنب!

--------------------------------------------------------------
- ای محبوب من، به من بگو امروز گله‌ات را کجا می‌چرانی؟
هنگام ظهر، گوسفندانت را کجا می‌خوابانی؟
چرا برای یافتنت، در میان گله‌های دوستانت سرگردان شوم؟
- ای زیباترین زن دنیا، اگر نمی‌دانی، رد گله‌ها را بگیر و به سوی خیمه‌ی چوپانها بیا
و در آنجا بزغاله‌هایت را بچران.

(غزل غزلها آیات 7 و 8 از سرود اول - سلیمان نبی)
--------------------------------------------------------------